I. Wat is niet-destructief onderzoek?
Over het algemeen maakt niet-destructief onderzoek gebruik van de eigenschappen van geluid, licht, elektriciteit en magnetisme om de locatie, grootte, hoeveelheid, aard en andere relevante informatie van defecten aan het oppervlak of in het materiaal te detecteren zonder het materiaal zelf te beschadigen. Niet-destructief onderzoek is erop gericht de technische status van materialen te bepalen, inclusief of ze voldoen aan de eisen of nog een levensduur hebben, zonder de toekomstige prestaties van de materialen te beïnvloeden. De meest gebruikte niet-destructieve testmethoden zijn ultrasoon onderzoek, elektromagnetisch onderzoek en magnetisch deeltjesonderzoek, waarbij ultrasoon onderzoek een van de meest gebruikte methoden is.
II. Vijf veelgebruikte niet-destructieve testmethoden:
1.Definitie van een ultrasoon onderzoek
Ultrasoon onderzoek is een methode die gebruikmaakt van de eigenschappen van ultrasone golven die zich in materialen voortplanten en weerkaatsen om interne defecten of vreemde voorwerpen in materialen op te sporen. Het kan diverse defecten detecteren, zoals scheuren, poriën, insluitingen, loslatingen, enzovoort. Ultrasone foutdetectie is geschikt voor diverse materialen en kan ook de dikte van materialen meten, zoals metalen, niet-metalen, composietmaterialen, enzovoort. Het is een van de meest gebruikte methoden in niet-destructief onderzoek.
Waarom zijn dikke stalen platen, dikwandige buizen en ronde staven met een grote diameter geschikter voor UT-onderzoek?
① Bij een grote materiaaldikte neemt de kans op interne defecten zoals poriën en scheuren navenant toe.
②Smeedstukken worden vervaardigd door middel van een smeedproces, wat kan leiden tot defecten zoals poriën, insluitingen en scheuren in het materiaal.
③Dikwandige buizen en ronde staven met een grote diameter worden doorgaans gebruikt in veeleisende technische constructies of situaties die aan hoge spanningen onderhevig zijn. Ultrasoon onderzoek (UT) kan diep in het materiaal doordringen en mogelijke interne defecten opsporen, zoals scheuren, insluitingen, enz., wat cruciaal is voor het waarborgen van de integriteit en veiligheid van de constructie.
2. Definitie van een penetranttest
Toepassingsscenario's voor de UT-test en de PT-test
UT-onderzoek is geschikt voor het detecteren van interne defecten in materialen, zoals poriën, insluitingen, scheuren, enz. Met UT-onderzoek kan de materiaaldikte worden doordrongen en kunnen defecten in het materiaal worden opgespoord door ultrasone golven uit te zenden en de gereflecteerde signalen te ontvangen.
De PT-test is geschikt voor het detecteren van oppervlaktedefecten op materialen, zoals poriën, insluitingen, scheuren, enz. Bij de PT-test dringt een vloeistof door in de scheuren of defecten in het oppervlak, waarna een kleurontwikkelaar de locatie en vorm van de defecten zichtbaar maakt.
Zowel de ultrasone (UT) test als de penetranttest (PT) hebben hun eigen voor- en nadelen in de praktijk. Kies de juiste testmethode op basis van de specifieke testbehoeften en materiaaleigenschappen om betere testresultaten te verkrijgen.
3. Wervelstroomtest
(1) Inleiding tot de ET-test
Bij de ET-test wordt gebruikgemaakt van het principe van elektromagnetische inductie. Een testspoel met wisselstroom wordt dicht bij een geleidend werkstuk gehouden om wervelstromen op te wekken. Aan de hand van de veranderingen in de wervelstromen kunnen de eigenschappen en de toestand van het werkstuk worden afgeleid.
(2) Voordelen van de ET-test
Bij de ET-test is geen contact met het werkstuk of medium nodig, de detectiesnelheid is zeer hoog en de test kan niet-metalen materialen testen die wervelstromen kunnen opwekken, zoals grafiet.
(3) Beperkingen van de ET-test
Het kan alleen oppervlaktedefecten van geleidende materialen detecteren. Bij gebruik van een doorvoerspoel voor ET is het onmogelijk om de exacte locatie van het defect op de omtrek te bepalen.
(4) Kosten en baten
ET Test beschikt over eenvoudige apparatuur en is relatief gemakkelijk te bedienen. Het vereist geen ingewikkelde training en kan snel realtime testen op locatie uitvoeren.
Het basisprincipe van de PT-test is als volgt: nadat het oppervlak van het onderdeel is bedekt met een fluorescerende kleurstof of een gekleurde kleurstof, kan de penetrant door capillaire werking in de oppervlaktedefecten doordringen. Nadat de overtollige penetrant van het oppervlak is verwijderd, kan de ontwikkelaar op het oppervlak worden aangebracht. Door capillaire werking trekt de ontwikkelaar de in het defect achtergebleven penetrant aan, waardoor deze terug in de ontwikkelaar sijpelt. Onder een bepaalde lichtbron (ultraviolet licht of wit licht) worden de sporen van de penetrant in het defect zichtbaar (geelgroene fluorescentie of felrood), waardoor de morfologie en de verdeling van de defecten kunnen worden vastgesteld.
4. Magnetisch deeltjesonderzoek
Magnetisch deeltjesonderzoek is een veelgebruikte niet-destructieve testmethode voor het opsporen van oppervlakte- en nabij-oppervlaktedefecten in geleidende materialen, met name scheuren. De methode is gebaseerd op de unieke reactie van magnetische deeltjes op magnetische velden, waardoor defecten onder het oppervlak effectief kunnen worden opgespoord.
5. RADIOGRAFISCHE TEST
(1) Inleiding tot de RT-test
Röntgenstralen zijn elektromagnetische golven met een extreem hoge frequentie, een extreem korte golflengte en een hoge energie. Ze kunnen objecten doordringen die niet door zichtbaar licht kunnen worden doordrongen en ondergaan complexe reacties met materialen tijdens het doordringingsproces.
(2) Voordelen van de RT-test
De RT-test kan worden gebruikt om interne defecten in materialen op te sporen, zoals poriën, insluitingsscheuren, enz., en kan ook worden gebruikt om de structurele integriteit en interne kwaliteit van materialen te beoordelen.
(3) Het principe van de RT-test
Bij een RT-test worden defecten in het materiaal opgespoord door röntgenstralen uit te zenden en de gereflecteerde signalen op te vangen. Voor dikkere materialen is een UT-test een effectieve methode.
(4) Beperkingen van de RT-test
De RT-test kent bepaalde beperkingen. Vanwege de golflengte en energie-eigenschappen kan röntgenstraling bepaalde materialen, zoals lood, ijzer, roestvrij staal, enzovoort, niet doordringen.
Geplaatst op: 12 april 2024